अपकृष्ट

प्रकाशितकोशों से अर्थ

शब्दसागर

अपकृष्ट वि॰ [सं॰]

१. गिरा हुआ । पतित । भ्रष्ट ।

२. अधम । नीच । निंद्य ।

३. घृणित । बुरा । खराब । यौ.—अपकृष्टचेतन=बुरे विचारोंवाला ।