बदहवास

हिन्दी

प्रकाशितकोशों से अर्थ

शब्दसागर

बदहवास वि॰ [फ़ा॰] [संज्ञा बदहवासी]

१. बेहोश । अचेत ।

२. व्याकुल । विकल । उद्विग्न ।

३. श्रांत । शिथिल । पस्त ।