बिकरार

हिन्दी

प्रकाशितकोशों से अर्थ

शब्दसागर

बिकरार ‡ ^१ वि॰ [फा़॰ बेकरार] ब्याकुल । विकल । बेचैन । उ॰—कँवल डार गहि भइ बिकरारा । कासु पुकारउँ आपनहारा ।—जायसी (शब्द॰) ।

बिकरार ^२ वि॰ [सं॰ विकराल] कठिन । भयानक । डरावना । भयंकर । उ॰—(क) नाक कान बिनु भइ बिकरारा ।— मानस, ३ ।१२ । (ख) पुष्कर पुष्कर नयन चल्यो बृकसुत धिकरारो ।—गोपाल (शब्द॰) ।