सभागा

हिन्दी

प्रकाशितकोशों से अर्थ

शब्दसागर

सभागा पु वि॰ [सं॰ स + भाग्य] [वि॰ स्त्री॰ सभागी]

१. भाग्यवान् । खुशकिस्मत । तकदीरवर । उ॰—ओहि छुह पवन बिरिछ जेह ि लागा । सोइ मलयगिरि भएउ सभागा ।—जायसी (शब्द॰) ।

२. सुंदर । रूपवान् । उ॰—आए गुपुत होइ देखन लागी । वह मूरति कस सती सभागी ।—जायसी (शब्द॰) ।