कृपण

हिन्दी

प्रकाशितकोशों से अर्थ

शब्दसागर

कृपण ^१ वि॰ [सं॰] [संज्ञा कृपणता]

१. कंजूस । सूम । अनुदार । कदर्य ।

२. क्षुद्र । नीच ।

३. विवेकरहित (को॰) ।

४. गरीब । दयनीय । अभागा (को॰) ।

कृपण ^२ संज्ञा पुं॰

१. अनुदार या सूम व्यक्ति ।

२. प्रकार का कीट ।

३. बुरी हालत । दुर्दशा [को॰] ।