सदाफल

हिन्दी

प्रकाशितकोशों से अर्थ

शब्दसागर

सदाफल ^१ वि॰ [सं॰] जो सब दिन फले । सदा फलता रहनेवाला ।

सदाफल ^२ संज्ञा पुं॰

१. गूलर । ऊमर ।

२. श्रीफल । बेल ।

३. नारियल ।

४. कटहल ।

५. एक प्रकार का नीबू ।